tijdgeest

Vroeger waren er dikke zuilen, waartegen de mensen konden leunen. Tegenwoordig hebben we genoeg aan een ranke pilaar voor iedereen, niemand steunt nog op vaste waarden. Mensen vinden elkaar, of botsen soms. Een dunne draad in hun midden verbindt hen.

Ik zag hem in het duister, nadat ik stilletjes via een houten deur een oude kerk binnenglipte: de tijdgeest. Germaine Kruip riep hem op, in marmer geslepen. De tijdgeest staat stevig als een zuil op de grafstenen waaronder mensen rusten, eveneens hangt hij aan het hemeldak, waar geesten vrij mogen ronddolen. Afrikaanse expressie, Oosterse wijsheid, Westerse wiskunde, vervlochten in een universele, gestolde energie. Het gaf mij goede moed.

Expositie Germaine Kruip

Geometry of the Scattering
26.11.2015 – 27.03.2016

Oude Kerk Amsterdam

germaine-kruip-oude-kerk

germaine-kruip-oude-kerk